Doolhoven en labyrinten

 

Doolhoven en labyrinten

 

 

In het dagelijks spraakgebruik hebben we het over doolhoven en labyrinten als ware het voor elkaar inwisselbare woorden. Toch hebben beide begrippen een net iets andere achtergrond en betekenis. ‘Doolhof’ en ‘labyrint’ zijn verschillende woorden voor ongeveer eenzelfde fenomeen: een naar een doel slingerend pad, dat wanneer het gelopen of gevolgd wordt iets doet met de wandelaar. Het brengt hem of haar in verwarring, of tot inkeer. Dat is een heel eenvoudig beginsel. Het is dan ook niet verwonderlijk dat doolhoven en labyrinten al heel oud zijn. De oudst bekende labyrinten werden al 4.000 jaar geleden in steen gekerfd. Een bekende oude labyrint-mythe is natuurlijk die van Theseus, die met behulp van de draad van Ariadne in staat was uit het labyrint van de Minotaurus (zie voor meer informatie het kopje minotaurus) op Kreta te ontsnappen.

 

Doolhoven en labyrinten worden in de literatuur vaak gebruikt als metafoor voor het leven.

 

Alhoewel het om ongeveer dezelfde dingen gaat, wordt door liefhebbers toch onderscheid gemaakt tussen doolhoven en labyrinten:

 

Labyrint

 

Een labyrint bestaat uit één lang, slingerend pad naar een bepaald einddoel. Het lopen of volgen van een labyrint heeft meestal een symbolische en voor sommige mensen zelfs een spirituele functie. Daarnaast wordt een labyrint vaak zuiver esthetisch toegepast. Veel kunstenaars hebben zich in de loop der eeuwen door het labyrint laten inspireren.

 

Doolhof

 

Een doolhof is ook een onoverzichtelijke weg van een begin naar een einddoel, maar bij het volgen van deze weg moeten keuzes gemaakt worden. In een doolhof splitsen de paden zich, en zijn er ook vaak doodlopende wegen. Een doolhof heeft meestal een spelfunctie.

 

Labyrint Doolhof

 

 

Zie ook:

Stichting doolhof en labyrint: http://www.doolhoven.nl

De Wiki-pagina: http://nl.wikipedia.org/wiki/Doolhof

 

 

Muzikaal labyrint












  

 

 

In 1993 verscheen het album Into the Labyrinth van Dead Can Dance. Een plaat met oosters getinte klanken die een reis maakt door het muzikale labyrint van dit van oorsprong Australische duo. Om een idee te krijgen van hoe dit klinkt, kun je op YouTube het nummer Yulanga beluisteren.

Meer informatie over Dead Can Dance kun je onder andere vinden op Wikipedia.

 

Website Dead Can Dance: http://www.deadcandance.com

Yulanga op YouTube: http://www.youtube.com/watch?v=NQvu0XiwZk4

Dead Can Dance op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Dead_Can_Dance

 

Minotaurus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

G.F. Watts (1817-1904) The Minotaur

G.F. Watts (1817-1904) The Minotaur

Theseus en de Minotauros

Theseus en de Minotauros

De Minotauros (Gr. Μινώταυρος – “Minos-stier”) of Minotaurus (Lat.) is een figuur uit de Griekse mythologie. Een schepsel met de kop van een stier en het lichaam van een mens. Zoon van Pasiphaë.

Minos, de koning van Kreta, vroeg aan de zeegod Poseidon een teken dat hij de rechtmatige koning was. Poseidon stuurde een witte stier, op voorwaarde dat die meteen geofferd werd. Minos hield echter zijn belofte niet, en Poseidon wreekte zich door Minos’ vrouw Pasiphaë verliefd te laten worden op de stier. De architect Daidalos bouwde een houten, holle koe waarin Pasiphaë kon gaan liggen om zo met de stier gemeenschap te hebben. Nadat de stier haar bevrucht had, werd de Minotauros geboren.

Daar het schepsel te sterk was voor een reguliere kooi, werd het opgesloten in een door Daidalos ontworpen doolhof, die zo ingewikkeld was, dat de uitgang niet te vinden was. De naam van de doolhof was labyrint, hoewel men tegenwoordig bij het woord ‘labyrint’ denkt aan een kronkelend pad zonder doodlopende zijpaden (zie Doolhof).

Iedere 9 jaar (volgens Vergilius, Aeneïs VI, 21, zelfs ieder jaar) werden er 7 jongens en 7 meisjes uit het aan Kreta ondergeschikte Athene geofferd door hen bij de Minotauros op te sluiten, dit omwille van het feit dat de één van de zonen van Minos, een gewaardeerd atleet, uit jaloezie werd vermoord in Athene.

Uit protest tegen deze gang van zaken liet de koningszoon van Athene, Theseus, zich vrijwillig met een nieuwe lichting naar Kreta inschepen, overtuigd dat hij Minotauros zou doden. Hij kreeg daarbij hulp van Ariadne, de dochter van Minos, die hem een zwaard en een kluwen wol gaf. Theseus ging het labyrint binnen, waarbij hij Ariadnes draad afrolde, doodde Minotauros met het zwaard en vond met de draad de uitgang terug.

Het paleis van Minos te Knossos op Kreta had een architectuur die veel aan een doolhof doet denken. Men heeft dit feit wel gerelateerd aan de mythologie van de Minotauros. Verder was er een cultus rond de stier op dit eiland ten tijde van de Minoïsche cultuur.

Advertenties